1: Rozumiem to zadowolenie. Też bym była, pisze Endżi. A ja myślę: masz, co chciałeś. 

1: A najmniej chce mi się mówić. 

1: Czuję się jak codzienność. Ja też. Wygląda też na to, że mam chore serce. 

1: "bez gwałtowności, czule, łagodnie, z rozpaczą" Moravia, Nuda.

1: Ten jej mąż to ładny chłopiec był, mówi babcia, dlaczego on ją taką wziął, to nie wiem, bo ani z bogactwa, ani z urody. Ja go nie pamiętam go jako chłopca, ale teraz wygląda na fajnego faceta. A ona nosi fantastyczne szpilki.  

1: W tamtej chwili poczułam się zmęczona tą całą fascynacją czy zakochaniem. I pusta. 

2: Chirurg ma bliskowschodnie nazwisko; pachnie czystym błękitem Baldessarini Del Mar. Mandarynka, drzewo cedrowege, nuta herbaty earl grey przyprawiona czarnym pieprzem -dziwnie się komponują z aseptycznym wnętrzem.  

1: Myślałam o tym, jak bardzo nie pasowałbyś do mojego świata, jak bardzo nie chciałabym, żebyś w nim był dłużej niż to konieczne.

2: Myślałam też o tym, że w tym świecie wciąż jestem dzieckiem i że razem bylibyśmy zbyt dorośli na cokolwiek poza światem dla dwojga.

3: Albo że mógłbyś mi wystarczyć za cały świat.   

1: spokoju, spełnienia, no i wszystkiego czego pragniesz, (słońca?)

2: Jest w nim coś ujmującego, kiedy używa mojego imienia w wołaczu, bo wie, że lubię, i w pozycji na skraju zdania, a nie w initium (chociaż nie wie, że lubię). 

1: Odkrywanie magii w tym, co się robi. 

2: Przy parzeniu herbaty przychodzi mi do głowy myśl o płynności ruchu w biodrach. To na okoliczność uczucia ucisku w okolicy więzadeł krzyżowo-biodrowych i biodorwo-lędźwiowych. 

3: Ale żadnej jogi.  

1: Firnaki jednak białe, ażurowe, rustykalne, niektórzy uważąją, że romantyczne.

2: Od Endżi przejmuję jakieś niezdecydowanie. To nierozwojowe.