...wypowiedziane nigdy... ... nie kradnij mi ich...
RSS
poniedziałek, 21 listopada 2016

1: Wychodzę z tych zajęć i myślę, że jestem autystyczna.

2: Z P. rozmawiamy jakby nigdy nic. Taki modus operandi, myślę. Raczej nieprzyszłościowy. P. kupuje koszulki z naszywkami - tak, jak mu powiedziałam. Niewykluczone, że faktycznie słucha. Tyle że wybiórczo i z nastawieniem na siebie.   

3: W. się uzewnętrznia, co traktuję jako oznakę zaufania. Ponieważ W. trzymał mi palce w ustach, a ja miałam łzy w oczach, nie sądzę, żeby mogło się między nami zdarzyć coś jeszcze bardziej ambarasującego. Czyli ją po prostu wykorzystałeś, raczej stwierdzam niż pytam. Tak, odpowiada po chwili. Nie pytam, czy przez trzy ostatnie lata sypiał z nią i myślał o tamtej, czy sypiał z obiema. Ta historia jest przykra z powodu jej, bo poświęciła dumę, tak myśli feministka we mnie; cyniczka myśli, że chodzi raczej o głupotę. O tamtej myślę, że... świat jest mały, dlatego bardzo możliwe, że miałam okazję ją spotkać; niestety nie zrobiła na mnie dobrego wrażenia, sama nie wiem - brakiem kompetencji czy empatii. To jaka ona jest, pytam jeszcze. Świetna, mówi. Endżi dopowiada, że w łóżku.    

23:08, intymaty
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 14 listopada 2016

1: Kłócimy się z P. Przez niezrozumienie. Od dwunastu tygodni jest tylko marudzenie, ciągle coś jest nie tak. Może powinnaś pracować z B., mówi w końcu. Chcesz ze mną pracować czy nie, pytam przed wyjściem. Ja cię mogę zapytać o to samo. Przychodzę tu od dwóch lat, czy to nie jest oczywiste? Uśmiecha się, kiedy mówi, że tak.        

2: Wieczorem, po pół roku nieobecności, Em pyta, co słychać. 

22:39, intymaty
Link Komentarze (1) »
niedziela, 13 listopada 2016

1: Jesteś usatysfakcjonowana wczorajszym spotkaniem, pyta B. w sms-ie o 20.40. Co to ma być, myślę.  

23:14, intymaty
Link Dodaj komentarz »
piątek, 04 listopada 2016

1: Jak by to było, podnieść wzrok znad książki i patrzeć z fotela jak Sz. czyta na kanapie. To są jednak akty tchórzostwa z mojej strony - to nieodbieranie od niego telefonów wieczorami. Nie myślę już nawet o tym, że to nieładnie. To nie jest normalne - nie chcieć próbować. Bo ja robię tylko to, o czym sądzę, że ma szanse powodzenia. Tu nie mam takiego przekonania. Tak jak nie mam go w stosunku do prób klinicznych.

2: To jedyna moja miłość, mówię emfatycznie do P. o europejskim romantyzmie. Mówię to z ironią i świadomością teoretycznych kontekstów, których istnienie jest mu obce i zupełnie do rozumienia romantyzmu niepotrzebne. A można z nim iść do łóżka, pyta. Śmieję się. Chciałabym powiedzieć, że perliście, ale to raczej pusty śmiech. W międzyczasie nie patrzę na to, co robi. Zostawia mi siniaki na udach. W poniedziałek powie: boli, księżniczko? Tak ma być. Wysiadając pod domem z samochodu, myślę o tym, że nie mówię mu o tym, jak czasem jest mi fajnie, kiedy od niego wychodzę. Chcę mu to napisać, ale w pisaniu boję się nadinterpretacji.    

3: Jasno dociera do mnie, czym jest językowy obraz, późno i między wierszami.  

4: Spoko - w twoim słowniku jest takie słowo, z niedowierzaniem pyta W.  

23:04, intymaty
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 01 listopada 2016

1: Napisać taki tekst, przez który poprowadzi się, przeprowadzi się czytającego. Werbalnie. Wysoka zawartość wykładników spójności tekstu.

2: Tak sobie myślę, że o tej Jasnorzewskiej coś jeszcze bym chciała napisać. Tekst o tekście.

3: Bardzo lubię, kiedy P. mówi do mnie gorgeous; hey gorgeous, bye gorgeous. Niestety nie ma brytyjskiego akcentu. Śni mi się.

4: Mam zaczętych klika książek, każdą czytam w innym dniu tygodnia.  

5: O tej porze roku chciałabym mieć na parapetach chryzantemy w kolorze wrzosowym. 

6: Od dziś prowadzę notes, uroczy notesik z kartkami w linie, z tematami do podjęcia, do opisania, do doczytania. Bo mi się myśli gubią.

7: Z okazji urodzin wysyłam Endżi koszulkę z napisem Jestem w wieku, w którym błędy popełniam świadomie i z przyjemnością. Jesteś szalona, mówi mi przez telefon. Wiem, odpowiadam. Jest idealna, dodaje. 

21:42, intymaty
Link Komentarze (1) »
środa, 26 października 2016

1: Cigarettes After Sex: ambient, dream pop, slowcore. Na jesień i na deszcz. Na chodzenie z gorącą czekoladą po pustym mieszkaniu, z bosymi stopami i w miękkim swetrze. Na wczesne popołudnia jak wieczory. W., ty mi robisz wieczór, w środku dnia. 

12:31, intymaty
Link Dodaj komentarz »
sobota, 22 października 2016

1: Czy jest w ogóle coś, co na dłużej zajmuje twoją uwagę, pyta mnie P. Owszem, ty mnie dłużej zajmujesz; dłużej, za długo. Ale to nie ma znaczenia. Ja kocham tylko książki i nie mogę żyć bez tekstów z przypisami. Dociera to do mnie, kiedy wybieram praktyczne zajęcia.  

2: Jest piątek, po dwudziestej, dlaczego do mnie dzwonisz, gdzie jest twoja M, myślę, rozmawiając z Sz. Nie mówię tego głośno, to byłoby niegrzeczne, a ja i tak nie jestem najmilsza w czasie tych rozmów. Pyta później, jakie mam plany na weekend; to jest pytanie, które wymaga odpowiedzi: nie mam żadnych, żeby mogło być perspektywiczne. Unikam tu perspektyw, ale nie palę mostów. 

3: Czytam teksty Sz., odnotowuję w głowie. Myślę, że warsztatowe; takim właśnie słowem o tym myślę. Jest w tym metoda. Sz. zna zasady i je stosuje; prawdopodobnie myśli, że to właśnie decyduje o rezultatach. Tak też pewnie jest. Cały czas myślę o tym, że to są jednak teksty masowe. Językowo sprawny, usterki nie do wychwycenia dla potocznego odbiorcy, który raczej zauważy niedokładną interpunkcję niż defekty składni; praktyczna stylistyka też pewnie jest mu obca. Mam wrażenie, że nie ma w tym lekkości. Raczej schemat zamiast intuicji. Intuicja pozwala, jak to mówią, lać wodę w sposób przyjemny dla czytającego. Ale Sz. uchodzi teraz za mistrza w tym, co robi. Trochę żałuję, że nie poprawiałam go na początku. I że on nie poprawiał mnie. To by mogło być perspektywiczne.       

20:57, intymaty
Link Dodaj komentarz »
środa, 19 października 2016

1: Jesień, która już jest, kojarzy mi się z Harrym Potterem, którego nie czytałam, bo nie to pokolenie, ale kiedyś bym chciała.

2: Byłam zdenerwowana i zła, kiedy byłam szefem czegoś, i wściekam się nadal, kiedy nie jestem. To po prostu nie jest dobre miejsce, myślę. Dystansuję się.

3: Sz. dzwoni dwa razy w tygodniu. Rozmawiamy tylko o pracy, o tym, co w pracy. I to się robi nudne.

4: Obcinam włosy. Nie pamiętam, kiedy miałam tak krótkie i postrzępione, chyba nigdy. Zamieniam róż na bronzer.   

5: Straciłam tę zdolność celebrowania momentów; dostrzegam je, widzę, że są i mijam. Chcę to z powrotem.   

6: Na początku tygodnia śni mi się P., śni mi się, że się do niego spóźniam. Po południu wychodzę wcześniej z domu. Spóźniam się. 

7: Później jeszcze śni mi się W. Wszystko po staremu. 

08:53, intymaty
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 06 października 2016

1: W tym śnie kobieta, o której myślę, że jest wątpliwej urody, patrząc na obrazy mojego mózgu, mówi mi, że mam alzheimera. Still Alice (2014)W tym momencie się budzę.  

2: My ze sobą nie rozmawiamy, mówi P. o sobie i o mnie, najwyżej się ze sobą droczymy. Zwykło się pisać, że jedynki nie dogadują się z ósemkami.   

3: "Nie do końca jest to wizjonerstwo lub wpływ klasycznej intuicji, ale mówi się, że kto ma wibrację 8 (...), ten w poprzednich wcieleniach był szamanem i dlatego potrafi władać energią, potrafi zrozumieć jej przepływ, jej manifestację, jej zamianę w realne skutki na planie fizycznym". 

4: Na kartce napisz w czasie teraźniejszym czerwonym kolorem cechy partnera, którego chcesz mieć; zrób to tak, jakby już z tobą był (on jest). Owiń tę kartkę wokół dwóch gałązek lebiody, przewiąż czerwoną nitką i włóż pod materac łóżka, na którym śpisz. Czekaj. Rytuał dla samotnych na przyciągnięcie życiowego partnera.

5: Przypomina mi się scena, w której Scully mówi, że samotność jest wyborem. Jednak jestem popkulturowo zmanierowana.

 

21:25, intymaty
Link Dodaj komentarz »
środa, 05 października 2016

1: Nie powinnaś czuć się komfortowo, powinnaś czuć, że cię to unosi, mówi W. To chyba nie jest ten rodzaj relacji, żeby można było mówić o uniesieniach. 

2: Najwięcej zależy od spokoju w twojej głowie. Jestem psychosomatyczna, jak te wiersze u Przybosia, myślę. Ale nie mówię, bo przecież W. nic nie wie o psychosomatycznych wierszach, a i o Przybosiu pewnie tylko słyszał. 

3: Mówi też, że pewnych rzeczy się nie zrobi, tak jak się nie zmusi nikogo, żeby kochał. I czemu on to mówi, czemu wszystko się sprowadza do kochania

4: To mi minie, wiesz. Wiem, mówi. 

5: Dzień wcześniej P. pyta, co on mi takiego zrobił, że przez kilka godzin przekonał mnie do rzeczy, do których on, P., nie zmusił mnie przez ostatni rok. Przez dwa, poprawiam. Czasem tak jest, mówię. 

5: To bezcelowe, myślę w końcu.

23:16, intymaty
Link Dodaj komentarz »
Archiwum
Zakładki:
Opowiedz mi swoją historię: intymaty@gazeta.pl
On
Ona